Leszczynowa Dolina

Sosowo

2011-09-22T11:40:00.001+02:00

Taaak, sosy do potraw to super uzupełnienie. Można jepodawać do placków, kotlecików różnego rodzaju, makaronów,kaszy, ziaren i strączków. Właściwie do wszystkiego, gdy ma siędostatek fantazji.

Sosy oczywiście mogą być bardzo różne i miećróżne kolorowe wersje.

Podstawą każdego sosu (na zimno i na gorąco) jestdobrze ukręcona w garnuszku dowolna mąka: kukurydziana (my kupujemyniemodyfikowaną w sklepie internetowym ze zdrową żywnością),owsiana (można zmiksować trochę płatków owsianych i trzymać wzamkniętym słoiku), pszenna razowa, ryżowa, a nawet amarantusowa.

Wsypujemy do garnuszka 2,3 łyżki mąki i powolutkudodajemy zimną (koniecznie!) wodę. Ucieramy z wodą tak długo, ażpowstanie ciapa gęsta jak śmietana . Gdy nie ma już grudek mąkimożna dodać więcej zimnej wody, tak aby nie trzeba było potemsosu rozrzedzać w garnku.

Do tego dodajemy to, co nada smak sosikowi: 2,3 ząbkizmiażdżonego czosnku, lub łyżkę startego chrzanu, lub ostrą isłodką paprykę suszoną, pieprzu ziołowego itd.

Można nadać złoty kolorek dodając szczyptę kurkumylub zielony – dzięki sproszkowanej spirulinie. Oczywiście wersjipołączeń smakowych jest wiele. Bardzo dobrze robią się smakowitesosy z suszonych (lub świeżych, jak się je ma w ogródku) ziół:bazylii, tymianku, oregano, szałwii itd. Oczywiście trzeba teżposolić.

Teraz zagrzewamy w małym garnuszku trochę (3,4 łyżkistołowe) dobrego oleju roślinnego albo klarowanego masła (ghee).Gdy się mocno zagrzeje wlewamy powolutku rozrobioną mąkę iintensywnie mieszamy (najlepiej trzepaczką do sosów), bo gdyzacznie przywierać od dołu, to zrobią się grudki. Mieszać takdługo, aż zrobi się gęsty sos.

Trzeba go zrobić tuż przed podaniem na stół, bociężko jest go odgrzać bez przywierania. Wtedy można dodać znowutroszkę zimnej wody i szybko mieszać.

A jak się robi sosy miksowane z warzyw, to opowiem wampóźniej.

Dozobaczenia!

Gorące śniadanie mniam mniam

2011-09-22T11:28:00.001+02:00

Wcale, aleto wcale nie trzeba było namawiać mnie na jedzenie gorącej kaszkirano. Bardzo mi ona smakuje, bo jest słodka, gęsta i ciepła.Szybko się tym najadam i mam takie miłe ciepło w brzuszku.Ponieważ lubię owocki, te w kaszy bardzo mi smakują. Spróbujcie!

Niektórzynasi goście tak polubili naszą poranna mamałygę, że po powrociedo domu zaczęli ją sami gotować. Ich wszystkich serdeczniepozdrawiam! Tak trzymać!

U nasmistrzem kaszy porannej jest dziadek, dlatego poprosiłam go o to,żeby wszystko opowiedział, co i jak robi.

Oto zeznanie dziadka:

posiekać z grubsza i uprażyć na suchej patelni pestki słonecznika (ilość według uznania)
namoczyć je z garścią rodzynek w zimnej wodzie, ciuteńkę posolić dla wydobycia słodkich smaków
zagotować i dodać kaszę jaglaną (też można ją wcześniej uprażyć, zwłaszcza, gdy jest zimno, ma wtedy jeszcze bardziej rozgrzewające działanie)
gotować około 20 minut
dodać do prawie gotowej kaszy troszkę sproszkowanego cynamonu (zimą można też ciut sproszkowanego imbiru)
teraz dodać dowolne owoce, drobno lub grubo pokrojone (jabłka, gruszki, śliwki itd. to, co jest aktualnie dostępne). Po wrzuceniu owoców można zakończyć gotowanie po kilku minutach.
dla wybrednych garstka siekanych orzechów lub migdałów doda smaczków i wartości odżywczych
komu się chce jeszcze dodatkowo dosłodzić rzecz ową – może sobie powidełka (domowe!) na wierzch dorzucić.

Uwagi:

taką procedurę przygotowania glutka porannego robimy wieczorem. Kto nie miał czasu – może na szybko zrobić to rano. Wtedy namaczanie pestek i rodzynek nie ma miejsca, bo wrzucamy je na wrzątek i dodajemy kaszę
w sprawie rodzynek: kto nie może na stałe pozwolić sobie na rodzynki ekologiczne, musi zacząć od przepłukania namoczonych rodzynek, bo zbierają się w wodzie różne brudy i tłuste plamy z konserwantów
przygotowaną wieczorem kaszkę odgrzewamy w takiej ilości, jaka jest potrzebna na śniadanko, pilnując, aby się nie przypaliła, bo lubi gęstnieć. Nie trzeba codziennie gotować kaszy od nowa, bo da się ją przechować w lodówce i przez np 2,3 kolejne dni tylko odgrzewać potrzebną porcję
jeśli pod koniec gotowania wydaje nam się, że kasza jest zbyt płynna, można ją zagęścić dodając płatki owsiane. Wtedy gotować całość nie dłużej niż minutę.

2011-09-20T13:34:00.000+02:00

Nieżegnam pomidorów

Achte nasze pomidorki...

Samizobaczcie na zdjęciu – jakie śliczne!

Wtym roku obrodziły niesamowicie. Trzeba bardzo podlewać,podwiązywać i dbać. Pomagam przy tym chętnie, bo mi się takapraca podoba.

Właśniesię już kończą. Trzeba jakoś zagospodarować je na zimę, alebabcia nieprzystojnymi wyrazami opatruje konieczność robieniaprzecierów w butelki. Podobno to dużo papraniny, choć efektgwarantowany.

Wyobraźciesobie, że pewna miła turystka poradziła nam jak schować pomidoryw słoiki i się nie zapracować na śmierć.

Toproste:

sparzyćbardzo dojrzałe pomidorki (naszym już pęka skórka, więc czasemsama schodzi) i obedrzeć ze skóry. Potem pokroić w dowolnekawałki, upchać w litrowy słoik, posolić (pół łyżeczki odherbaty), zakręcić porządnie i wstawić do pasteryzacji. Gotowaćjakieś 15 minut, zostawić do ostygnięcia.

Takzapakowane pomidory zimą wrzucić do blendera, zmiksować (razem zpestkami – a jakże!) i do gara. Zupa lub sos gotowe!

Nieżegnamy więc pomidorów do następnego sezonu: zostawiamy sobieprzyjemność na dłużej.

Smacznego!

2011-09-20T13:28:00.000+02:00

Zakleszczamsię

zawsze, gdyidę do lasu.

Kochamzbierać grzyby, oglądać je i kroić. Po prostu wszystko, co zgrzybami jest związane jest arcyciekawe.

Ale boimy siękleszczy i innych leśnych paskudek. Więc rączki, nogi nadskarpetkami i kapelusik (obowiązkowy rzecz jasna!) traktujemykilkoma kropelkami babcinej mikstury, która skutecznie odstraszaróżne leśne paskudztwa.

Buteleczka zoliwką dziecinną (oliwką! tak!), taką zwykłą kosmetyczną dlaniemowlaczków, stoi stale w szafce przy wyjściu. Odlewa się tejoliwki mniej więcej połowę i wkrapia do buteleczki olejkieteryczne.

Najbardziejkleszcze nie lubią zapachu eukaliptusa, więc taki olejekmusi być obowiązkowo. Do tego można dodać: olejek waniliowy,lawendowy (też bardzo skuteczny na komary), cytrynowy(lub cytronellowy) i geraniowy. Może być też rozmarynowy,ale niekoniecznie.

Taki olejekodstrasza owady i jednocześnie łagodzi ukąszenia, gdy niestetyjakiś komar cię dopadnie. Jest więc w pewien sposób uniwersalny.Niech wam wystarczy informacja, że ja – choć mieszkam przy lesiei bardzo często po nim wędruję – kleszczy nie łapię.

Przypominamzawsze przed wyjściem do lasu, że trzeba się zakleszczyć –czyli zaolejkować przeciw kleszczom. Taki olejek niesamowicieintensywnie pachnie, zresztą bardzo ładnie. Mój kapelusik rozsiewana spacerze taaaaaakie zapachy.....

Nasi turyścizawsze pytają, co tak niesamowicie pachnie. Oczywiście wtedy, gdysię dowiadują o co chodzi, też chcą przepis na tę supermiksturę.

Zapytajcieich, jak skutecznie to działa.

Podobnogrzyby też lubią te aromaty i wychylają się z mchu do zbieraczy.Niestety – tylko podobno...

2011-09-15T12:26:00.002+02:00

Cykata?

Czy ona cyka?Nie wiem, co to jest – może mi ktoś pomoże rozwiązać zagadkę,która pojawiła się w książeczce babci o naturalnej uprawieogrodu. Napisała ją przed wieloma laty pani Sussanne Bruns w serii„Rady dziadka ogrodnika” część III.

„Dyniana sposób babci – dwa przepisy.

Kto matalent do przygotowywania przetworów, może zadziwić swoich gości.Dynia w słodko-kwaśnej zalewie jest przysmakiem wcale niepośledniejkategorii. Pierwszy przepis liczy sobie już 150 lat i przez ten czasnie uległ znaczącym ulepszeniom. Moja babcia zawsze przygotowywaładynię według tej receptury, ku naszemu ogromnemu zadowoleniu. (…)

Dyniękroimy w podłużne pasy i łyżką usuwamy włókna. Potem obieramy.

Kawałkidyni moczymy przez 48 godzin w occie (piwnym, jabłkowym lub winnym),następnie osączamy na sicie.

Cukier(ważący tyle samo, co dynia) rozpuszczamy w niewielkiej ilościwody, gotujemy, klarujemy. Dodajemy według uznania cynamon wkawałkach i goździki, do smaku również imbir.

Wkładamykawałki dyni i gotujemy do miękkości (około 5-10 minut). Powinnystać się szkliste i miękkie, ale nie za miękkie. Ugotowaną dynięwkładamy do słoików i zalewamy roztworem cukru.

Takprzygotowana dynia może stać w słoikach latami, a z czasem nawetzyskuje coraz lepszy aromat.

Drugiprzepis jest w pewnym sensie kontynuacją poprzedniego, tylko dyniama być w tym przypadku wysuszona i może być stosowana podobnie jakcykata.

Dogotowania dyni należy dodać dużą ilość skórki cytrynowej.Potem odstawiamy wszystko na kilka dni, aby dynia przeszła aromatemcytrynowym.

Następniedynię wyjmujemy i osączamy. Kawałki rozkładamy na talerzu iposypujemy cukrem. Gdy później bardzo wolno ususzymy dynię wpiekarniku (lub suszarce) otrzymamy wspaniałą namiastkę cykaty.”

Widzicie: cykata! Ciekawi mnie o co chodzi...

Brzmi całkiem nieźle, ale co z tym się robi?

My dalej pasiemy się dyniami.

Niestety nie wszystkie eksperym... do.. doświadczeniasą udane. Ostatnio upiekliśmy dynię w nowym piekarniku, ale on takdobrze grzał, że zrobiła się sucha jak wiórek.

Nie za bardzo się udała, choć była w smaku pyszna ipotem dała się zmiksować z olejem na wspaniałą pastę do chleba.Taką słodką, że hej!

Babcia mówi, że trzeba było ją piec dużo krócej, anie 40 minut i przykryć w foremce, żeby nie traciła wilgoci. Sos –zamiast być sosem – zrobił się zapieczonym ciastem.

No cóż.

W kuchni czasem tak właśnie bywa.

Pozdrawiam wszystkich miłośników dyń.

Do zobaczenia!

2011-09-15T11:46:00.001+02:00

Offsianecodzienności

Dzień dobryPaństwu!

Jedyne, comi się nigdy nie nudzi – to placuszki z owsa, całkiem niesłuszniezwane kotletami (może dlatego, że z wyglądu udają trochę kotletygarmażeryjne).

Mogę je jeśćzawsze i wszędzie: na obiad do kaszy lub ziemniaczków i surówki,na zimno – do kanapki, a najbardziej na pikniki do kosza zprowiantem. Na małą przekąskę z chlebkiem też.

Dlaczego jetak lubię?

Bo sąbardzo łatwe do zrobienia. Tak łatwe, że sama już potrafię jelepić – jaka to frajda!

Otoprzepis na wielofunkcyjne placki z owsa:

dowolną ilość płatków owsianych zalać wrzątkiem tak, aby wszystkie były zanurzone i odstawić do ostygnięcia. Można dodać łyżeczkę sproszkowanej kurkumy – wtedy masa będzie miała ładny kolorek.
posiekać kilka cebul (na pół kilo płatków 3,4 cebule), zeszklić je na patelni z dobrym olejem, wrzucić do masy z surowych płatków, która w tym czasie wchłonie całą wodę, doprawić wyciśniętym czosnkiem, dowolnymi suszonymi przyprawami (bazylią, oregano, pieprzem ziołowym, papryką słodką lub ostrą, imbirem itd – co kto lubi), posolić lub/i dodać sosu sojowego, potem starannie wymieszać ręką na jednolitą masę
przygotować miseczkę z zimną wodą do maczania rąk podczas lepienia placuszków
posypać dużą deskę dowolnymi otrębami (pszennymi, żytnimi, owsianymi) lub razową mąką
mokrymi rączkami lepić kuleczki z masy, układać je na desce, potem odwrócić na drugą stronę, posypać otrębami i spłaszczyć dużym nożem na zgrabny kotlecik.
smażyć z obu stron na złoty kolor
potem długo sprzątać stół i podłogę, bo jak pomagam to brudzę...

I jeść!

Smacznegożyczę!

2011-09-12T20:22:00.001+02:00

Jedynie je dynie

Dzisiaj dalej o dyniach.

Nasi sąsiedzi na wsi, jeśli uprawiają dynie – to tylko dla zwierzątek, ludziska tego nie jedzą! Co za obciach... Czasem jesienią widać stosiki dyń ułożone na podwórku – myślę, że krówki się baaaaardzo cieszą:)

Czasem słyszę rozmowy dorosłych (moja mama mówiła, gdy miała 4 lata, tyle ile ja teraz: "dorosoły") o tym, jak można wykorzystać dynie w kuchni.

To proste – w zupach: albo krojone w grubą kostkę z dużą ilością marfefki i ziemniakami, albo utartą na grubej tarce w dowolnym zestawie warzywek, albo ugotowaną i zmiksowaną – też fantastycznie.

I dalej – na drugie danie: smażone placki dyniowo - ziemniaczane, potrawka z dyni duszona z cebulką i przyprawami, smażone szybko duże kawałki panierowane w otrębach, albo duże kawałki upieczone i polane sosem.

Udana jest także pasta z pieczonej dyni, której do końca nie daliśmy rady zjeść na obiad.

Przepyszne są ciasta dyniowe, a nawet chleb razowy z dynią!

Oczywiście znany jest powszechnie sposób na marynowanie dyni w słoikach na zimę. Najzdrowsza jest wersja, w której używa się do tego tylko octu jabłkowego, podobno spirytusowy jest błeeee i w ogóle się go nie trawi – więc po co go używać?

Octu jabłkowego używa się w większym stężeniu do przetworów, gdyż jest słabszy: mniej więcej 1 część octu na 2 część wody.

Teraz dalej o przetworach: nie zróbcie tego błędu, który nam się przytrafił kilka lat temu. Mieliśmy wielki urodzaj dynek i babcia radośnie zrobiła mus i na gorąco zapakowała go w słoiki. Niestety okazało się, że dynia ma na tyle dużo białka w sobie, że wszystko się zepsuło:( Teraz już wie, że trzeba to trzy razy w odstępach dobowych pasteryzować. Masa pracy, co nie?

Oprócz dyni są oczywiście inne przepyszności lata i jesieni: kabaczki,cukinie i różniste dynie zwyczajne. Przy odrobinie fantazji można z nich zrobić prawie wszystko to samo, co z dyni hokkaido. Ileż to możliwości!

Dziś placki dyniowe

dynię pokroić (hokkaido ze skórą!), pozbawić miąższu i pestek, potem zetrzeć na grubej tarce
masę posolić i mocno ugnieść ręką, żeby puściła trochę soku
w tym czasie obrać kilka ziemniaków ( na średnią dynię o wadze ok. 1 kg powinny być 3,4 średnie ziemniaki)
ziemniaczki też utrzeć na grubej tarce, nie odciskać, połączyć z posoloną masą z dyni, dodać trochę podduszonej cebulki (niekoniecznie), 4 łyżki razowej mąki pszennej i 2 łyżki dowolnej skrobi (zamiast jajka) np. ziemniaczanej, kukurydzianej (byle nie GMO!) albo wszędzie ostatnio dostępnej w sklepach skrobi z tapioki
wymieszać bardzo starannie (najlepiej rączką) po dodaniu ulubionych przypraw: szczypty kurkumy, odrobiny majeranku, pieprzu ziołowego, czosnku lub sproszkowanej papryki
jeszcze raz ugnieść mocno dłonią, żeby masa nabrała odpowiedniej wilgotności. Jeśli jest za sucha – można śmiało dodać jeszcze 1 lub 2 starte ziemniaczki
smażyć jak wszystkie inne placki na mocno rozgrzanym tłuszczu z obu stron
(najlepiej do tego celu używać oleju ryżowego, który wprawdzie jest olejem rafinowanym, ale ma bardzo wysoką temperaturę dymienia tzw. High Smoke Point czyli 230 stopni. Jest to bardzo ważne, czy tłuszcz do smażenia nie pali się = dymi zbyt szybko, bo od tego momentu jest podobno bardzo szkodliwy dla zdrowia. Olej ryżowy ma bardzo, bardzo łagodny smak i pozbawiony jest zapachu. Gorąco polecam!)

Porada dnia: Nie oddawaj krowie dyni
– sam ją zjedz na zdrowie!

2011-09-09T12:35:00.001+02:00

OOO cet

Witajcie wegetarianie!Dzień dobry wszystkim!

Dzisiaj kolejny temat najesienny czas.

W sklepach jest wielkiwybór różnych wytwornych octów, czasem bardzo drogich, a czasemśmiesznie tanich, jak popularny ocet spirytusowy, na którym jestnapisane, że to produkt naturalny. Poniekąd to prawda, ale to nieznaczy, że da się tego używać do czegokolwiek poza czyszczeniem iodkamienianiem klozetów.

Nie ma nic nad cudowny,leczniczy ocet jabłkowy: najtańsze lekarstwo na wiele, wieledolegliwości. Pyszna przyprawa do sałatek i do lekkiego zakwaszaniazupek. Wypróbowany w kosmetycznych upiększaniach cery, włosów iskóry.

Ach! Ileż by tu byłopisania o wszystkich zastosowaniach!

Dziś sprawdzony igwarantowany przepis na ocet domowy.

Do zobaczenia!

Ciekawskich odsyłamdo książki pt. "Ocet jabłkowy" H.vanBraak, S. von Kuster

Jak zrobić ocetjabłkowy?

zdobyć ekologiczne jabłka. Najlepiej takie bardzo, bardzo dojrzałe, bo im są słodsze jabłka – tym ocet lepszy
umyć je i obsuszyć, pozbawić ogonków, plamek na skórce i koniecznie nadpsutych kawałków
przygotować szklane naczynie – może to być duży słój, albo (dla ambitnych) kilka słojów – to oczywiście zależy do tego, ile chcemy zrobić octu i ile mamy na to jabłek
naczynie bardzo porządnie umyć i wyparzyć wrzątkiem
pokroić jabłka w ćwiartki, cząstki lub drobne kawałki. Można śmiało jabłka obrać ze skórki i zetrzeć na szarlotkę albo mus do słoików, a wykorzystać do robienia octu tylko skórki i gniazda nasienne
napełnić jabłkami słoik prawie do pełna (kilka centymetrów poniżej wierzchu)
zalać wrzątkiem do pełna i pilnować, aby potem woda nie wyparowała poniżej poziomu owoców. Uzupełniać gorącą, przegotowaną wodą
absolutnie nie dosładzać!
owinąć otwór słoika kilkakrotnie złożoną gazą lub szmatką z gęstego płótna i bardzo, bardzo mocno i dokładnie obwiązać porządną gumką albo tasiemką
postawić w cieple!
zanotować datę nastawienia octu, bo po 6 tygodniach można (ale nie trzeba koniecznie) zlać przez sitko zrobiony ocet.
po zlaniu do butelek lub słoików można go przechowywać dowolnie długo i niekoniecznie w zimnym miejscu, gdyż się nie psuje.

Noi gotowe!

Ocetnie będzie klarowny, ale tak być musi. Jego naturalna mętnośćjest niezbędna, aby miał wszystkie swoje lecznicze właściwości.

Czasemtak bywa, że ocet zanim się zrobi, to spleśnieje. Tajemnica tkwi wzachowaniu czystości naczynia i owoców, oraz nie dopuszczeniu doubytku płynu w czasie trwania fermentacji.

Niemożna dopuścić też do tego, aby wcisnęły się do słoikacholerne muszki drozofilki, bo one po prostu przepadają za zapachemjabłek, a jak znajdą sobie wejście, to zaczną się w tym occiewesoło rozmnażać...

Wtedywszystko robimy od początku.

2011-09-09T01:46:00.000+02:00

Zuuuuupa......

Cześć!

Dzisiaj o zupie. Bojestem zawiedziona: wczoraj na kolację goście dostali resztkę zupyz obiadu – a mnie nie dali!

Głośno domagałam sięsprawiedliwości i wreszcie troszkę zupki dostałam.

Przecież dobrze wiedzą,jak bardzo, bardzo lubię porządne, gęste zupy i mogę je jeść naśniadanie, obiad i kolację. Co prawda zupa – niezupa śniadaniowato raczej gęsty glutek z kaszy jaglanej z bakaliami, ale teraz, gdynastał sezon śliwkowy jest nieco odmieniona i już mi się tak nienudzi. Czekam, aż dojrzeją gruszki – będzie jeszcze lepsza.

Najbardziej lubię zupyjesienne, bo one są z naszych dyń. Dynie uprawiamy namiętnie, aleone są takie specjalne, małe jak piłeczki, fajnie się je ogląda,gdy rosną sobie takie niesamowicie pomarańczowe w wielkim gąszczudużych liści. To dynie hokkaido, jakiś podobno wielki rarytas, boszybko się gotują, są twarde, nie tak wodniste jak zwykłe dynie,mają ciemno pomarańczowy, słodkawy miąższ i skórkę tak śmieszną,że jest mięciutka po ugotowaniu, więc się jej nie obiera.Wyobrażacie to sobie?

Babcia twierdzi, że majądużo więcej katro... karo..., no – czegoś takiego, co mamarchewka (zwana przeze mnie marfefką) i są dobroczynne na wątrobę.

To takie zupy mogę jeśćcodziennie:)

Pewnie dlatego, że sąsłodkie i takie jakby aksamitne. A ja bardzo lubię słodkie.

Mottona dziś: Nicsię nie martw, jak zostanie ci zupa z obiadu – zjedz jąna kolację, a najlepiej zamiast kolacji.

Dyniowa zupa dla 4osób

obrać 4 marfefki, pietruszkę, kilka ziemniaków
pokroić ziemniaki w średnią kostkę, a resztę warzywek w talarki (lub zetrzeć na grubej tarce)
pokroić w kostkę 2 cebule
zgnieść 2 ząbki czosnku pokroić jedną średnią dynię hokkaido (ze skórką!) w grubą kostkę. Kto nie ma takiej dyni – może to samo zrobić ze zwykłą, ale bez skóry.
zagotować około 2 litrów wody, dodać szczyptę świeżego lub suszonego lubczyku, potem marfefkę, pietruszkę i ziemniaki
chwilę gotować i dodać pokrojoną cebulkę, wyciśnięty czosnek, sproszkowaną słodką paprykę i ciut ostrej, jak ktoś lubi
posolić, a potem dodać 2 łyżki stołowe octu jabłkowego
trochę gotować, potem dodać łyżeczkę sproszkowanej kurkumy i na koniec wrzucić dynię. Nie gotować dłużej niż 10 minut, bo dynia się rozpadnie i nie będzie taka mniam mniam.

Wytwornie podana zupkamoże być posypana po wierzchu uprażonymi
na suchej patelni iposiekanymi (nie za dokładnie) pestkami dyni. Ładnie wygląda teżz siekaną natką pietruszki.

Do dzieła!

2011-09-05T16:44:00.000+02:00

Cześć!Dzień dobry!

To ja:Oliwia.

Oliwia zLeszczynowej Doliny.

Niektórzy zwas pewnie mnie już znają, bo byli u nas na wczasach. My mieszkamyw dzikim zakątku Kwiatonowic i mamy gospodarstwo agroturystyczne.

Potem wamopowiem, gdzie to jest.

Na razienamówiłam rodzinkę, żebyśmy pisali o naszych ekologicznychgrządkach i ogrodach, o tym, co się dzieje w naszej kuchni, gdyprzyjeżdżają turyści, o gotowaniu i wymyślaniu wegańskich iwegetariańskich jedzonek, o eksperymentach z chowaniem na zimę dosłoików różnych warzywek i owoców, których przeważnie jest zadużo.

O tym jak tojest, gdy organizuje się wegetariańskie wakacje, o różnychprzypadkach, pomyłkach, wpadkach i sukcesach, o codzienności też.

Cieszę się,gdy przyjeżdżają nowi goście. Trochę mi smutno, gdy wyjeżdżają,ale wiem, że następni też będą fajni i ciekawi.

Uwielbiamjeść, czy wy też?

O jedzeniubędzie tu bardzo dużo: babcia szaleje w kuchni, bo twierdzi, żekocha karmić innych i patrzeć, jak jedzą ze smakiem. Ma hopla napunkcie zdrowego odżywiania, ekologicznego jedzenia i stylu życiabez chemii. Obiecała więc napisać przepisy, nie tylko na pysznepotrawy i przetwory, na sposoby dyskusji z robaczkami na kapuście,na pranie, zmywanie i szorowanie, no - takie tam różności domowe.

Niech notylko robi to w miarę ses... sas... si... syssssstematycznie!

Oj, jakie totrudne słowo.

No to dozobaczenia! Pozdrawiam was!

Moje mottona dziś:

"Zanimcoś zjesz – najpierw to powąchaj"

zawsze tak robię, odkąd zaczęłam jeść:)

Fasolkowo

Sezon na różne fasole trwa, więc dziś pomysł nafasolkę szparagową w nieco nietypowej wersji na specjalnezamówienie Wojtka – całuski!

kilogram fasoli szparagowej - najlepiej takiej płaskiej bez łyka, ale może być dowolna, tylko trzeba obrać starannie z wąsów – umyć starannie, obciąć końce, obsuszyć na ścierce
pokroić na 3,4 cm kawałki
obrać i pokroić w grube półkrążki 4 duże lub 5 mniejszych cebul
sparzyć 4,5 dojrzałych pomidorów, zdjąć z nich skórkę i pokroić w kawałki
rozgrzać tłuszcz na głębokiej patelni, wrzucić pokrojoną cebulę, oprószyć sproszkowaną słodką, lub/i ostrą papryką lub pieprzem ziołowym, na wierzch wrzucić fasolkę, posolić, a kilku minutach mieszać tak, aby wszystko równomiernie się smażyło
po następnych kilku minutach wrzucić pokrojone pomidory. Jeszcze chwilę mieszać, a potem przykryć i dusić na mniejszym ogniu przez następne 5 minut. Sprawdzać, czy nie przywiera od spodu – jeśli tak, można dodać 2,3 łyżki wrzącej wody.

Pyyycha!

Takuduszona fasolka może być podana z ryżem, dowolną kaszą,ziemniakami lub makaronem jako danie obiadowe. A leniwi, mogą tozjeść na gorąco z chlebem. Pracowici niech posiekają świeżezioła np. bazylię, oregano lub natkę pietruszki do posypania potrawki z wierzchu, żeby było elegancko i jeszcze bardziejsmakowicie.